PDF Dosya Boyutu Nasıl Küçültülür?

Çoğu insan sıkıştırmayı bir düğme sanır. Aslında PDF içindeki farklı şeyleri farklı yollarla küçülten birkaç işlemin toplamıdır ve hangisinin işe yarayacağı dosyanın neyden yapıldığına bağlıdır.

Önce şunu bilin: PDF bir kap, bir görüntü değil

PDF bir konteynerdir. İçinde metin, vektör çizimler, gömülü yazı tipleri, bitmap görüntüler, ekli dosyalar ve görünmeyen üstveri bulunabilir. Bir PDF'in 40 MB olmasının sebebi neredeyse hiçbir zaman "sayfa sayısı" değildir; 300 sayfalık bir sözleşme 900 KB olabilirken üç sayfalık bir broşür 60 MB olabilir.

Bu yüzden "PDF sıkıştırma" tek bir işlem değildir. Dosyanın boyutunu ne şişirdiğine göre üç ayrı müdahaleden biri veya birkaçı gerekir.

Boyutu asıl ne şişirir?

Pratikte kural şu: dosyanız taramadan geldiyse sorun görüntülerdedir. Word veya LaTeX'ten üretilmiş, içinde seçilebilir metin olan bir PDF zaten küçüktür ve sıkıştırmaktan kayda değer kazanç çıkmaz.

Hangi PDF'te olduğunuzu anlamanın hızlı yolu

Dosyayı açın ve bir paragrafın üstünde fareyle metin seçmeye çalışın. Kelimeler tek tek seçiliyorsa elinizde metin tabanlı bir PDF var. Bütün sayfa tek bir blok gibi seçiliyorsa ya da hiç seçilmiyorsa elinizde görüntü tabanlı (taranmış) bir PDF var demektir.

• Metin tabanlı ve büyük: Muhtemelen içine yüksek çözünürlüklü görseller gömülmüş. Görselleri hedefleyin.
• Görüntü tabanlı ve büyük: Normal. Tarama çözünürlüğü ve renk derinliği üzerinden kazanç elde edilir.
• Metin tabanlı ve zaten küçük: Sıkıştırmaya gerek yok; birkaç yüz KB kazanmak için kaliteyi riske atmayın.

DPI kararı: asıl kaldıraç burada

Tarama çözünürlüğü boyutu karesel etkiler. 600 DPI'dan 300 DPI'a inmek piksel sayısını dörtte bire düşürür. 300 DPI'dan 150 DPI'a inmek bir kez daha dörtte bire düşürür. Bu yüzden en büyük kazanç neredeyse her zaman burada gizlidir.

Renk modu: çoğu kişinin atladığı ikinci kaldıraç

Siyah beyaz bir sözleşmeyi renkli tarayıp sonra sıkıştırmaya çalışmak, en baştan gri tonlama seçmekten çok daha kötü sonuç verir. Renkli tarama piksel başına üç kanal saklar; gri tonlama tek kanal saklar. Sadece bu değişiklik boyutu genelde üçte bire indirir ve okunabilirliğe hiç dokunmaz.

Elinizde zaten renkli taranmış bir dosya varsa, sıkıştırma sırasında gri tonlamaya çevirmek hâlâ işe yarar — ama kaynakta doğru seçim yapmak her zaman daha temizdir.

Ne zaman sıkıştırmamalı

• Resmî başvuru dosyaları: Bazı kurumlar minimum çözünürlük şartı koyar. Sıkıştırılmış dosya reddedilebilir.
• İmzalı belgeler: Dijital imza taşıyan bir PDF'i yeniden yazmak imzayı geçersiz kılar.
• Arşiv kopyaları: Uzun süreli saklanacak nüshayı tam çözünürlükte tutun, paylaşım için ayrı bir kopya üretin.
• Matbaaya gidecek dosyalar: Baskıda 150 DPI görünür şekilde bozuk çıkar.

Gerçekçi beklenti

Taranmış bir belgede %70–90 küçülme normaldir. Metin tabanlı, içinde birkaç logo olan bir belgede %5–20 arası bir kazanç beklenir. Zaten optimize edilmiş bir PDF'i tekrar sıkıştırmak çoğu zaman hiçbir şey kazandırmaz, bazen JPEG yeniden kodlama yüzünden kaliteyi düşürüp boyutu aynı bırakır.

Bir dosya sıkışmıyorsa sebebi genelde şudur: içerik zaten vektör ve metinden ibarettir, yani sıkıştırılacak "ağır" bir şey yoktur. Böyle bir dosyayı e-postadan geçirmek gerekiyorsa sıkıştırmak yerine bölmeyi düşünün.

Sık sorulan sorular

Diğer rehberler